Nou ben ik toch alweer (even tellen) voor de 9e keer in Canada. Maar terwijl ik met sommige dingen heel vertrouwd ben, blijf ik me over andere dingen verbazen. Cultuurverschillen. Andere waarden.
Simpelste voorbeeld: waarom hebben auto’s hier geen nummerplaten aan de voorkant? Terwijl je daarvoor in Europa vast een fikse boete krijgt. Hoe kunnen mensen leven met zo’n gigantische vissekom als toiletpot? Een beschrijving van wat er tijdens gebruik in die vissekom drijft zal ik maar achterwege laten…
Waarom zijn alle huizen hier van hout gebouwd, met holle muren, die dus zo gehorig zijn als de pest? Hoe kan een zo geavanceerd continent leven met zulke primitieve lampschakelaartjes (op nachtkastjes), waarbij je met je hand dusdanig diep onder de lampekap moet, met het gevaar ge”electrocuteerd te worden, om een zielig plastic dingetje te verdraaien. Als het niet afbreekt. En met deurknoppen die je eerst 180 graden moet draaien voordat de deur open wil, met het risico dat je je schouder uit de kom schiet.
Ach, het ligt ongetwijfeld aan mezelf. Ik die wel de splinter in andermans ogen (huizen) zie, maar niet de balk in mijn eigen…
Het is wel een verademing om in een coffeeshop te komen waar wel koffie geserveerd wordt, maar waar je niet tegen de rook hoeft te leunen, en met een heftige hoest en kleren die meteen de was in kunnen, het pand moet verlaten.